@Hems, mooi idee maar denk dat de groepssamenstelling een leuk discussie punt wordt.
De leider wil denk ik zijn stakeholders in de groep vertegenwoordigd zien en naast medewerkers, familie en klanten zijn daar ook nog andere zoals (lokale) overheden, leveranciers, aandeelhouders (?!).
Als je deze (vaak tegengestelde) belangen kan verbinden heb je het als leider goed gedaan; denk ik dan.

De bob-sleeer vind ik persoonlijk niet zo'n goede case van slecht leiderschap. Vond hem namelijk best wel dapper; dode bij het rodelen & uit de bocht bij de training + nieuw materiaal, moeilijke bochten etc. gaat je als leider (en de rest van de bob) denk ik niet in de koude kleren zitten.
Om dan je terug te trekken wetende dat je een hoop ellende over je heen krijgt vanuit publieke opinie en de bob-slee bond vind ik nogmaals dapper en verdient respect.
 

@Hems Je betoog doet me weer denken aan het boek Who Really Matters van Art Kleiner. Over hoe de omgeving van een leider zich gedraagt. Je kunt die leider namelijk wel een heleboek 'eigenheid' toewensen, maar zijn gedrag wordt bepaald door de indrukken die hij uit zijn omgeving krijgt. En die omgeving wil wel eens heel erg de leider bevestigen in zijn leidersrol. Bijvoorbeeld omdat niemand anders het leiderschap op zich wil nemen. Of bijvoorbeeld omdat de leider over zo'n hoog verantwoordelijkheidsgevoel beschikt dat hij het beroep op zijn leiderschap wel moet honoreren. (De bobsleeleider schijnt overigens zijn probleem al eerder te hebben aangekaart, maar kreeg geen hulp. Schijnt in Zierikzee ook wel eens te gebeuren.) Dus hopelijk is jouw betoog hoe helder ook, niet alleen een oproep aan leiders om zo objectief en relfectief mogelijk te blijven, maar vooral ook aan hun (vaak blinde) volgers...

En zo ben ik weer terug bij mijn missie 'Kracht zonder Macht' die het werken volgens de principes van de Verticale Dialoog probeert te bevorderen. Want eenmaal in VD zijn situaties als door Hems geschetst nauwelijks denkbaar.